Tweede etappe

Datum: 25 juni 2019

Kilometers: ?

Voor vandaag staat etappe 2 in de agenda. Volgens de kaartjes in mijn gids hoef ik ‘maar’ 13,9 kilometer. Zelfs met dit warme weer zou dat goed te doen moeten zijn. Dochter heeft het plan opgevat om ook het pelgrimspad te lopen. Of ze met me mee mag is de vraag. Prima.

Gisteravond al het één en ander aan brood klaargemaakt. Veel water staat gekoelt en wel in de koelkast.

De wekker loopt af om kwart voor 7. Rustig ontbijten we met een kop koffie. Het brood en het water worden ingepakt. Bijna tegelijk met zoon vertrekken we. Zoon fietst naar Alphen a/d Rijn. Dochter en ik fietsen naar het station in Bodegraven. We hebben de trein van kwart over acht. Via Leiden gaan we naar Amsterdam.

Het is onze bedoeling om van Amsterdam CS te lopen naar waar ik vorige week gestopt ben. Dat we in de spits reizen deert ons niet.

Aangekomen in Amsterdam brengen we een bezoekje aan de Starbucks. Gewapend met een coffee to go gaan we op weg. En ja, onze tocht begint al gelijk met mislopen. Ook al weten we dat de markering minimaal is voor het pelgrimspad lopen we markeringen achterna die voor een andere lange afstandswandeling (LAW). Deze LAW staat wel goed aangegeven. Al snel komen we erachter dat we verkeerd lopen. De gids pakken we erbij. Dan lopen we al snel goed.

De eerste stempel!

Bij de nicolaaskerk houden we pauze. Het is iets voor half elf als we daar aankomen. Hier willen we onze eerste stempel halen. De kerk gaat om 11 uur open. We wachten tot het 11 uur. Wat ons nog niet eerder is overkomen gebeurd ons nu wel. We lopen als eerste een kerk binnen. Een handjevol mensen staat bij de toonbank. We vragen om een stempel voor in ons boekje, omdat we het pelgrimspaspoort nog niet hebben. Een mevrouw pakt de stempel, maar vraagt ons wel waarom we om de stempel vragen. Dochter en ik kijken elkaar verbaasd aan. Voorzichtig leggen we uit wat de bedoeling is. We krijgen de stempel en lopen een ommetje door de kerk Deze kerk blijkt een mooie kerk te zijn.

Dan gaan we verder op het pelgrimspad  De gids wijst ons gelukkig goed de weg. We lopen door een stuk Amsterdam dat we anders nooit gezien zouden hebben. Een mooi stuk Amsterdam vinden we dit wel. Al snel staan we op de binnenplaats van het Begijnhof. Op het binnenplein van het Begijnhof staat een gids in het Italiaans uitleg te geven. Opvallend is wel het aantal Italianen in Amsterdam. We luisteren even naar de gids. Verstaan doen we het Italiaans niet.

In de kapel zouden we een stempel kunnen halen voor ons stempelboekje. Helaas gaat het kantoor waar we moeten zijn pas om half 1 open. Al snel staan we op het Max Euweplein. Hier besluiten we even wat te drinken in de schaduw. Wat is het Max Euweplein een grappig plein; terrasjes, wat winkeltjes, maar ook een schaakbord op een bankje en een groot schaakspel op de grond. Twee mannen staan te schaken.

Als we wat gedronken hebben gaan we verder. Al snel lopen we het Vondelpark in. Bij een watertappunt kunnen we onze leeg gedronken flesjes vullen.

In de buurt van het groot melkhuis ploffen we in et gras. Het is tijd om te lunchen. Als ik de gesmeerde broodjes en wat drinken uit mijn rugzak komt er een eend aangewaggeld. Eend is totaal niet tam. Als ik eend een stukje brood wil geven eet hij het uit mijn hand. Toch dringt het best zich niet verder op.

Bij het groot melkhuis halen we een cola. Als we willen plassen blijkt dat we 50 cent moeten betalen. Zelfs als we wat gedronken hebben op het terras. Pinnen kunnen we ook niet. Gelukkig kunnen we verderop in het vondelpark wel plassen. Bij de speelvijver staat een keet met toiletvoorziening. En daar plassen we gratis. Kinderen spelen in de speelvijver. Leuk om te zien hoeveel plezier ze hebben van al dat water.

Op gevoel lopen we het vondelpark uit. De gids is voor ons net te onduidelijk. Toch heeft ins gevoel ons niet in de steek gelaten. We komen niet al te ver uit de richting het vondelpark uit.

Als we op de geode weg zijn vinden we een sticker van het pelgrimspad. Vanaf nu is het lopen op een combi van gids en markering hopen we.

In de verte het olympisch stadion

We lopen door een leuk stuk van Amsterdam. De route loopt langs woonboten, het olympisch stadion en de sport as. Via de bosbaan lopen we richting het Amsterdamse bos. Op een bankje voor het bezoekerscentrum ploffen we neer om wat te drinken. Ook hier is weer watertappunt te vinden.

Met gevulde flesjes in de rugzak lopen we het Amsterdamse bos in.

Met de gids in de hand en de bewegwijzering gaat het best goed. We lopen de schaduw van de bomen in. En ja, de schaduw is best lekker met deze temperaturen. En ook al doen we zo ons best om goed de weg te vervolgen. We lopen toch ergens verkeerd. We oriënteren ons op het geluid van de snelweg. Bij Schiphol Oost komen we uit. Op zich is daarmee mijn doel voor vandaag bereikt. Maar niet volgens de route zoals die in het boekje staat. Dochter zit er inmiddels goed doorheen. Ze is blij dat we het eindpunt in zicht is.

Op de bus hoeven we niet lang te wachten. Bij Schiphol plaza pakken we de trein naar Leiden. In Leiden stappen we over op de trein naar Bodegraven. Omdat een gedeelte van de trein niet gekoeld wordt krijgen we een upgrade naar de eerste klas. Best leuk om eens eerste klas te reizen.

Weer thuis staat het eten al voor ons klaar….  De afwas? Nou, daar hebben we echt geen zin meer in. We besluiten de afwas morgen te doen.

Wel schuiven we aan voor de buis voor het damesvoetbal. De leeuwinnen winnen van Japan en gaan daarmee door naar de volgende ronde!

Eerste etappe

Datum: dinsdag 18 juni 2019

Afstand: 35,6 kilometer (volgens de kaart)

Al jaren staat het in de planning; het pelgrimspad lopen! De gids ligt al een tijdje op de tafel. Het plan is om helemaal naar het beginpunt in Amsterdam te lopen. Omdat er voor vandaag goed weer is voorspeld ga ik vandaag. Brood was al gesmeerd en water staat in de koelkast. De rugzak is snel gepakt. Na een ontbijt en kop koffie loop ik om vijf voor 7 de deur uit. Dochter zwaait me uit. En dan ben ik toch echt op weg.

Het eerste stuk is wat betreft route een makkie. Dit stuk is al eens gewandeld omdat de molenviergangroute al eens gewandeld is. De dijk tussen de bovenmolen en de middenmolen is door de dauw nog nat is zitten mijn schoenen al vlot vol water. Tot aan mijn knieën is het nat, Het is mooi weer, dus drogen doet het snel. Na de eerste drie molens van de molenviergang loop ik op naar de laatste molden. Onderweg komt een bekende van me langs gereden. Een heel verbaasd gezicht krijg ik toegeworpen. Gek vind ik deze blik niet; ik loop hier tenslotte nooit om 8 uur ’s morgens! Dan loop ik Aarlanderveen in. Kinderen worden naar de basisschool gebracht. Door een enkele ouder word ik gegroet.

Een drukke doorgaande weg steek ik over en dan loop ik Aarlanderveen uit in de richting van Korteraar. Doordat ik in de afgelopen jaren al heel wat geocaches heb geraapt in de regio kom ik aardig wat bekende punten tegen. Omdat het al aardig warm begint te worden ga ik al doorwandelend op zoek naar een schaduwrijk plekkie. Bij Papenveer is er de mogelijkheid om in de schaduw te zitten. Het drinken in de rugzak is nog aardig koel. Een van de flesjes is al snel leeg. Van Papenveer gaat de toch door richting Bilderdam. Onderweg is er bij de Sfeerstal de mogelijkheid voor een toiletbezoekje. Het lege flesje wordt gevuld met water. Langs het Aarkanaal gaat het richting Bilderdam. Op een gegeven moment vind ik de weg wat langdradig worden. Op mijn mobiel kijk ik of er nog een geocache op de route ligt. Ik heb geluk. Er ligt een cache op de route en wel GC7R153 en heet ‘rondje Drecht 3’. Het is een oppikker.

Door naar Bilderdam. De brug stond open voor een boot. Opvallend is dat de brug met de hand bediend wordt. Op de route richting de tolhuissluis is een oasen waterpunt. Een flesje water word leeggedronken en weer gevuld. Een paar fietsers zit uit te rusten. Een praatje ontstaat al snel. Dan gaat de tocht weer verder.

Het pelgrimsgebed bij Bilderdam

Vlak na de tolhuissluis begint een smal voetpad. Fietsers maken ook gebruik van dit pad en dat betekent dat ik regelmatig aan de kant moet om een fietser te laten passeren. De ene keer krijg ik een bedankje, de andere keer niet. Ik steek een aantal wildroosters over. Hier en daar vluchten schapen voor me weg. Helaas ligt er op dit pad geen geocache voor basisleden, dus een breekpuntje zit er niet in.

Via Vrouwenakker zit ik al snel in De Kwakel. Bij het fort is er een terrasje in de schaduw. Het fort zelf is dicht. Wel staat er een parasol op. Hier is het tijd om wat te eten. In de schaduw eet ik wat boterhammetjes. Het thuisfront hou ik via whatsapp op de hoogte. Onderweg maak ik hier en daar wat foto’s. Het leuke van de huidige communicatiemiddelen is wel dat een fotootje met avonturen snel geappt zijn.

Via de vuurlijn ga ik op naar Aalsmeer. De vuurlijn is een grasdijk met daartussen een paar overstapjes. Als ik aan de vuurlijn begin valt het me ineens op dat de stelling van Amsterdam/het waterliniepad een gedeelte van het pelgrimspad volgen.

Het gedeelte langs de Westeinderplassen is een leuk gedeelte. Mensen zoeken verkoeling aan de plassen. De watertoren is niet te missen. Ik maak een foto van de watertoren, maar de foto is wazig geworden. Ik neem me voor om de foto over te maken als ik mocht ik in de buurt zijn.

Bij de Stommeermolen wil ik een foto maken. Helaas heeft mijn mobiel er geen zin meer in. Het scherm blijft op zwart staan…. Jammer.

Stug blijf ik doorlopen. De Stommeerkade wordt verruild voor het Oosteinde. Op het terrasje van een Italiaans restaurantje duik ik neer. Tijd voor een koude cola en een toiletbezoekje. De waterflesjes worden bijgevuld.

Inmiddels heb ik aardig last van spierpijn gekregen. Toch besluit ik door te lopen. Via de Mr. Jac Takkade loop ik het Amsterdamse bos in. Gallowayrunderen grazen hier. In de schaduw van de bomen lopen wat kleine runderen. Heel schattig om te zien. Aan het einde van de Mr. Jac Takkade is er het viaduct over de A9. Ik ben uitgekomen op Schiphol oost.

Hier neem ik het besluit om  op te geven. Ik loop onder het viaduct door. De bus naar Schiphol plaza komt gelukkig al vlot. Het nemen van te weinig rust en vocht eist haar tol. Mijn beenspieren doen heel pijn als ik uit de bus stap. Lopen is strompelen geworden.

Onderweg probeer ik mijn mobiel aan de praat te krijgen. Gelukkig, het ding doet het weer. De hitte zal waarschijnlijk zijn tol geëist hebben. Het thuisfront stel ik op de hoogte dat ik er aan kom.

Op het station in Bodegraven word ik opgehaald. Als een oud omaatje strompel ik richting de auto. Ook al ben ik eerder gestopt dan de bedoeling was; toch ben ik maar wat trots op feit dat ik het tot Schiphol gered heb! Wat een luxe; thuis word er voor me gekookt. Aan de afwas hoef ik ook niets te doen.

Een dag later? Gaat het een stuk beter. Slaap en veel drinken hebben hun werk goed gedaan. Weer een dag later ben ik helemaal van mijn spierpijn af.  

Onderweg kreeg ik een aantal keren een duim omhoog als ik mensen me met de gids in de hand zien wandelen. Ik vat de duimpjes omhoog op als compliment!

Zwammerdam

In mei 1998 kwam ik in Zwammerdam wonen. Best even wennen, omdat we vanuit de grote stad Rotterdam in het vrij kleine dorp Zwammerdam terecht kwamen. Vanwege werk was Rotterdam niet handig meer.

Een portiekwoning werd ingeruild voor een groter huis met voortuin en achtertuin. Zeker met dochter van een jaar handig.

Onze eerste fietstocht voelt alsof we toerist zijn in onze eigen omgeving. Via de 90054yv90’-qdb n9;{uh6jko.9t fietsen we naar Alphen aan den Rijn. Via de Steekterweg fietsen we terug. Weidse uitzichten hebben we over de polders en de weilanden.

Inmiddels wonen we 21 jaar in Zwammerdam. Dankzij het geocachen dat we doen sinds september 2014 heeft de omgeving bijna geen geheimen meer. Al jaren loop ik post/kranten of reclames. Eigenlijk valt het me niet eens meer zo op dat de omgeving hier mooi is.

Als ik besluit om reisblogger te worden dan besluit ik om de toerist in mijn eigen buurt uit te gaan hangen. Van de verschillende toeristen die ik tijdens het bezorgen spreek hoor ik regelmatig dat de omgeving hier zo mooi is. Als ik tijdens het bezorgen om me heen kijk besef ik dat die toeristen eigenlijk best wel gelijk hebben…..

Het logo van Zwammerdam. Het is mij onbekend hoe Zwammerdam aan dit logo komt.

Nou vooruit; dan begin ik maar in mijn eigen dorp! Want daar is toch nog meer over te vertellen dan ik eigenlijk dacht. Uitgangspunt is het boekje ‘een wandeling door oud Zwammerdam’, met ondertitel ‘een moment voor een monument. Het boekje dateert uit 1992. Toch is het boekje een bruikbare leidraad geweest. Door de jaren heen is er niet eens zo heel veel veranderd. Helaas is er geen winkeltje meer voor de dagelijkse boodschapjes.

Bij het Toeristisch Overstap Punt (TOP) in de buurt is een voetbalkooi met daarbij een parkeerplaats. Hier kan gratis geparkeerd worden. Met het OV naar Zwammerdam komen kan alleen door de weeks. Vanaf de stations in Bodegraven en Alphen aan den rijn gaat bus 722 naar Zwammerdam. Op het Plein kan worden uitgestapt/ingestapt. De route van het romeinse limespad/ pelgrimspad is het uitgangspunt. Een paar streekpaden  kortere wandelingen maken gebruik van deze route.

Bij het Top ligt aangrenzend het Ziendepark. In de zomermaanden met warm weer is de schooljeugd her te vinden. Het water van de Oude Rijn zorgt dan voor verkoeling. Badlakens worden op het gras gelegd. Doorgaans ook wat drinken en wat te knabbelen.

Het Pelgrimspad loopt door het park. In 2018 is het Romeinse limespad erbij gekomen. Door Zwammerdam lopen beide paden gelijk op.

Het Pelgrimspad start in Amsterdam en gaat via ’s Hertogenbos naar Maastricht. Het romeinse limespad lpt van Katwijk naar Berg en dal. De roodwittemarkeringen zijn goed te volgen door het dorp.

Van het park loopt u de Ziendebrug over. Deze brug heet in een andere variant een aantal meter richting Alphen aan den Rijn gelegen. Nu is de Brugstraat een doodlopende straat.

Aan het einde van de brug staat een schuilkerkje. In 1635 is het kerkje gesticht door de toenmalige schout van Zwammerdam Johan Verloo. In 1672 wordt het kerkje door brand verwoest. Gelukkig is het kerkje ook weer opgebouwd. Remonstranten kerkten hier nog lang. Een aantal jaar geleden is de gemeente samen gegaan met de gemeente in Alphen aan den rijn. Drie tot vier keer per jaar worden hier nog streekdiensten gehouden.

Van het schuilkerkje loopt u door naar het Plein. Op Plein 8 is het baljuwhuis. Het is een 17e eeuws dwarshuis. In 1672 is het huis gedeeltelijk afgebrand, maar gelukkig weer opgebouwd. In de eerste jaren woont hier de baljuw van dorpen en landen van Voshol. Daarna wonen verschillende schouten in het huis. Van 1818 tot 1876 hebben hier vier huisartsen hun praktijk gehad. Van 1876 tot 1979 wordt dit huis een bakkerij met woonhuis. In 1979 komt de familie Bos in dit huis wonen. Zij laten het huis opknappen. De familie Bos maakt er een woonhuis van. Inmiddels is de familie Bos verhuisd.

Plein 1 is het gezondheidscentrum. Van oudsher is dit het raadhuis met school en woonhuis en in 1825 in gebruik genomen. In 1906 breekt brand uit. Het raadhuis wordt niet gespaard. De burgemeester laat een mooier gemeentehuis bouwen. In 1964 houd de gemeente Zwammerdam op te bestaan. Sinds 1974 is het gemeentehuis als gezondheidscentrum in gebruik.

Van het Plein gaat u richting Brugstraat. Brugstraat 1/3 is het voormalig tolhuis. Hier werd de tol betaald voor de brug aan het einde van de Brugstraat. Na verschillende verbouwingen en doeleinden als een café en sigarenwinkeltje is het nu een woonhuis.

Aan het einde van de Brugstraat staat keizer Barbarossa. Het  beeldje staat hier ter herinnering aan de door graaf Floris de derde aangebrachte dam in de Rijn. Deze dam word de Swadenburgerdam genoemd. De Swadenburgerdam doet in de 12e eeuw zijn intrede in de geschiedenis Zwammerdam.

Loop de Brugstraat terug en ga rechtsaf de Swadenburgerdam op.

De Swadenburgerdam is de oudste straat van het dorp. Op nummer 1 staat het gebouw wat ooit hotel ‘de rustende arend’ was van de familie de Graauw. Nu heeft het gebouw boven een woonfunctie. Verder zijn hier een administratiekantoor gevestigd en spiritueel centrum Aglaja.

Het laatste huis van de Swadenburgerdam voordat u de Spoorlaan oploopt

Loop de Swadenburgerdam uit. Op de Spoorlaan aangekomen gaat u naar links. Loop richting rotonde. Neem na de rotonde de eerste straat naar rechts. U loopt landgoed Hooge Burch op wat onderdeel is van Ipse de Bruggen. Volg de bordjes met ‘de Haven’. De haven is een grand café waar wat gedronken kan worden. De prijzen schappelijk. Hier is een tentoonstelling over de Romeinse schepen die hier zijn gevonden tijdens de bouw van de instelling. Leuk detail is dat de jostiband hier op woensdagavond repeteert.

Nigrum pullum is de naam van de naam van het Romeinse castellum dat hier ooit gestaan heeft. Als de bordjes met castellum word gevolgd komen een aantal vlaggen in beeld. In de bodem is te zien hoe het castellum eruit gezien moet hebben.

Weer terug word de weg vervolgt op het romeinse limespad/pelgrimspad