Geplaatst in &kaatje

My little blackbook

Van mij? Ja? Klein? Ja! |Zwart? Nee!

Een little blackbook kwam ik al hier en daar al vaker tegen. Een little blackbook  is een zwart (moleskine)boekje waarin adresjes staan die de moeite waard zijn om nog een keer te bezoeken of te delen met anderen. In mijn geval zal het een combinatie van beiden zijn.

Het is vakantie en we zijn op vakantie in het zuiden van Limburg. Als we in Maastricht zijn is er een bezoekje aan de Hema. Voor de verzameling Hema kaarten ben ik er. Als er afgerekend is valt mijn oog op een notitieboekje in het formaat poesiealbum. In een flits zie ik mijn eigen poesiealbum van vroeger weer aan mijn geestesoog voorbij. Spontaan besluit ik twee exemplaren te kopen. Of de Hema in Bodegraven of Alphen aan de Rijn ze heeft? Geen idee!

Weer thuis heb ik nog geen idee wat ik met beide boekjes zal gaan doen. Na anderhalve week is er ineens het idee….. Het worden twee little blackbooks. In de afgelopen jaren genoeg leuke aders gezien en bezocht, maar nooit opgeschreven. En oeh wat heb ik daar een spijt van! Nu dan dus toch echt maar een little blackbook! Euh, twee!

Of het maken van een voorpagina nou ook hoort bij een little blackbook? Weet ik niet, maar leuk om te maken vind ik het wel, dus doe ik het gewoon. En op zijn poesiealbums komt het ok wel goed; rechts schrijven en links een plaatje, visitekaartje of iets anders. Een van de eerste adresjes? De camping waar we waren!

Geplaatst in &kaatje

&kaatje

Nou, daar ben ik dan met mijn allereerste bericht. Heel spannend om een stichting op te zetten. Waarom zou je een stichting opzetten? Euh ja, waarom? Omdat er soms zoveel meer mogelijk is dan mensen denken. Niet alleen op het gebied van autisme, maar ook als je astma patiënt bent kun je meer dan je denkt.

In de afgelopen jaren was het maar al te vaak zo dat het negatieve benadrukt werd. Doodmoe werd en word ik ervan. Bij de 10-minutengesprekken op de reguliere basisschool werd altijd het negatieve benadrukt. Vroeg ik om drie positieve punten keek de juf me wazig aan. Geduldig wachtte ik op antwoord. De juf zat duidelijk te zweten. Na hard nadenken kwam er wel één positief puntje naar voren.

Mijn beide kinderen zaten op mytylschool de Thermiek in Leiden. Gelukkig werden daar ook de positieve kanten bekeken van de kinders. Na de Thermiek volgde voor beide kinders een andere school.

Dochter ging naar het MBO. Oei, en daar kregen  wat docenten het aan de stok met mams. Wat is het toch moeilijk om iets positiefs te vertellen over een leerling! Zoon ging naar de middelbare school waar men autisme vermoedde. Gelukkig is men hier positiever ingesteld. Al valt het ook hier niet altijd mee om het positieve te benadrukken!