Geplaatst in Leiden, Stadswandeling

Leiden

Grachten en bruggen zijn er veelvuldig in de Leidsche binnenstad!

Het is vrijdag 27 september 2019 als ik besluit naar Leiden te gaan, Mijn kinderen hebben een aantal jaren van hun schoolleven doorgebracht in Leiden. Door het geocachen zag ik nog wel eens wat van Leiden. Toch besloot ik nu terug te gaan naar Leiden. In min eentje door de stad de plaatsen bezoeken die ik wil bezoeken, maar dit keer voor een blog artikel. Vandaag deel 1 in deze serie.

Gevelsteen?

De herfst heeft zijn intrede gedaan. Vandaag is het wat wisselvallig weer, maar er is kans op zonnestralen. Dus ga ik met de fiets naar het station in Bodegraven. In Bodegraven pak ik de trein naar Leiden. Ik heb de trein van kwart voor 12. Ongeveer 22 minuten later ben ik Leiden. Normaal gesproken neem ik zelf mijn eten en drinken mee als ik rond etenstijd ergens heen ga, maar helaas. In de haast om er op uit te gaan ben ik mijn brood vergeten! Tegenover het station zit een Burger King, dus ik besluit een Big King XXL te nemen. Onderweg naar de Burcht eet ik de burger. Lekker om zo’n burger naar binnen te schuiven!

Via de Haarlemmerstraat loop ik naar de Burcht. Onderweg zie ik twee mooie gevelstenen. Het is druk in de stad. In de Haarlemmerstraat zit de Hartebrugkerk. Ik kan het niet laten om even binnen te lopen. Wat een rust midden in de stad! Voor de kerk hier stond stond hier bierbrouwerij ‘het witte hert’ tot 1760. In 1835 is de kerk gebouwd als een zogenaamde waterstaatkerk van de Leidse architect Theo Molkenboer. Oorspronkelijk was het een kerk van de Franciscaanse minderbroeders. Het hoofdaltaar is geplaatst na een uitbreiding in 1897. De beelden aan weerszijden tegen de zuilen zijn van hout gemaakt en wit geschilderd. (Bron: informatie op een blauw A5je van de kerk zelf.

Dan loop ik door naar de Burcht. Leuk al die straatjes , steegjes en grachten. Dan loop ik op de burcht af. Wat leuk om er weer eens te zijn. Voor de earthcache de ik wil rapen heb ik bepaalde informatie nodig en die heb ik al snel gevonden! Nee, ik ga hier niet het antwoord geven! Beneden aan de burcht hangt een ANWB bord met informatie. Ik maak er een foto van. Het is hier rustig. Op mijn gemak loop ik naar boven. Best een gek idee dat deze motteheuvel ouder is dan de stad Leiden zelf. Een motteheuvel is een heuvel die is gebouwd waar mensen heen konden vluchten als dat nodig was. De burcht is waarschijnlijk in de twaalfde eeuw gebouwd. In de cirkel van de burcht staat een waterput. Kunst en een paar bomen staan ook in de cirkel. Via een trap kan naar boven worden gelopen en een rondje over de muur worden gelopen. In de burcht zijn een paar schietgaten. Ik kan het niet laten om hiervandaan een foto te maken van het uitzicht. In één van de nissen ga ik even zitten om mijn route terug naar het station te bepalen.

Ik besluit via Julia’s cache naar het station terug te lopen naar het station. Leiden blijft een leuke stad met grachten, bruggen, steegjes en leuke winkeltjes. Met mijn GPS apparaat in de hand vind ik de weg naar de cache. De cache is snel gelokaliseerd. Het kost me wat moeite om de cache te openen. Gelukkig lukt het me dan toch na een tijdje proberen. Onopvallend loggen lukt niet helemaal. Een meneer schiet me aan en vraagt of ik geparkeerd sta. Als hij me ziet schrijven kijkt hij me vragend aan. Ik leg kort uit wat ik doe. Of meneer me nou echt begrijpt weet ik niet, maar hij wenst me veel plezier. We groeten elkaar. Meneer loopt weg en ik ga verder met loggen. Ik maak nog even een foto van de cache. De cache stop ik netjes terug waar ik hem vond.

Dan loop ik naar het station via een andere route dan ik kwam. Voor het station wordt een frisdrankje geschonken. Of ik wil testen. Tuurlijk wil ik testen. Euh ja, maar dat betekent wel dat ik de trein mis… Nu, jammer dan, haast heb ik niet. Terwijl ik wacht op de trein maak ik de eerste aantekeningen in mijn schrift. Onderweg schrijf ik de rest. Op het station van Bodegraven staat mijn fiets op me te wachten. Als ik terug naar huis fiets is het gelukkig droog. Met een klein kwartier fietsen ben ik thuis.

Omhoog kijken in een stad is de moeite waard

Een paar dagen later gebruik ik mijn aantekeningen, foto’s en andere info voor dit artikel.

Geplaatst in kinderboerderij

De Oude Zustertuin

De oude zustertuin is de naam van de kinderboerderij in Bodegraven. Met mijn eigen kinderen bracht ik regelmatig een bezoekje aan deze kinderboerderij. Het meest gingen we naar de kinderboerderij in Bodegraven, omdat die het dichtstbij is. Nu zoon al 16 is en dochter 22 zijn ze toch echt te groot voor een bezoekje aan de kinderboerderij. ‘Mam, je denkt toch niet echt dat ik met je mee ga naar de kinderboerderij?, zou zo maar een reactie  van het tweetal kunnen zijn. Hihi, ik vind het prima. Het bracht me wel op het idee om een serie te maken over kinderboerderijen. Het is een goedkoop uitje voor kleinere en grotere kinderen. De gegevens wat betreft entree, adres, enz. staan helemaal onderaan deze post. Voor actuele informatie is het altijd handig om op de website te kijken.

De naam van deze kinderboerderij stamt uit de tijd dat de zusters Franciscanessen van Salzkotte aan de overkant in het pensionaat aan de overkant woonden. De zustertuin was oorspronkelijk een moestuin waar de zusters hun groenten verbouwden. Het pensionaat werd afgebroken en de moestuin werd niet meer gebruikt. De moestuin verpauperde en was een illegale stortplaats. De Jozefschool die naast de oude zustertuin stond was hier niet blij mee. Ongedierte werd een plaag. Het was de Jozefschool die de het initiatief nam tot opruiming. Het werd een schoolproject. Van schoolproject is ‘de tuin’ uitgegroeid naar wat het nu is: stichting de Oude Zustertuin. Op de plaats waar ooit het pensionaatstond staat nu de Franciscushof. Op de plaats waar de Jozefschool stond staat nu de Jozefhof.

Het is 25 september 2019 als ik de Oude Zustertuin bezoek. Het is bewolkt. Veel kinderen zijn er niet. Pas als ik wegga zijn er twee spelende kinderen.

Net als heel veel andere kinderboerderijen wordt hier gewerkt met vrijwilligers. Als ik hier ben is er -vanwege vrijwilligerstekort- niemand te bekennen. Ook de gebouwen zijn gesloten waardoor onder andere het toilet niet bereikbaar is.

Wiske

De oude zustertuin is nu een kinderboerderij waar verschillende dieren zijn gehuisvest als pony Wiske, geiten, kippen, kalkoenen, konijnen, parkieten, varkens, pauwen, parkieten, Voor de kleinere kinderen is er en speeltuintje. Voor de grotere kinderen is er een klimtoestel. De weide met twee doelen kan gebruikt worden als voetbalveld, maar ook om een spelletje te doen of te picknicken. Met goed weer zijn regelmatig ouders en kinderen hier te vinden om te picknicken in de schaduw. De picknickbankjes zijn dan snel bezet. Het picknickkleed biedt uitkomst.

Kinderen kunnen klimmen en klautren

Kabouter Tom li dom heeft zijn onderkomen in de oude zustertuin. Waar houdt dit kaboutertje zich verscholen? Het kabouter pad brengt je misschien wel naar deze kabouter toe!

Activiteiten worden regelmatig georganiseerd. In de zustertuin zag ik een aanplakbiljet hangen voor een dierendagactiviteit.

Adresgegevens: Overtocht 24, 2411 BV Bodegraven, tel 0614594959, email: deoudezustertuin@gmail.com ; www.zustertuin.nl

Openingstijden: 1 april – 1 oktober  9.00 – 20.30 u. , 1 oktober – 1april  9.00- 17.00 u.

Entree is gratis. Parkeren is ook gratis. Aan de Overtochtkant is een parkeerplaats. Bij de andere ingang aan de Doortocht is een grote parkeerplaats. Hier zijn ook de AH en Aldi aan gevestigd.