Geplaatst in Stad, Wandeling

Ommetje Zegerplas

Het is donderdag 19 september 2019 als ik besluit om een ommetje Zegerplas te maken. Het weer is lekker. Het zonnetje lijkt vaker door te willen komen. Na de lunch pak ik de fiets. Al snel fiets ik Alphen aan den Rijn binnen. Bij Wet ’n Wild zet ik mijn fiets neer. Wet ’n Wild is een restaurant/social club en heeft een waterskibaan. Zitten op het terras is mogelijk met lekker weer. Het uitzicht over de plas is super!

De Zegerplas is ontstaan uit een afgraving. In 1964 is begonnen met afgraven. Het zand dat toen gewonnen werd is gebruikt voor de aanleg van de wijk Kerk en Zanen. Daarna werd zand gebruikt voor de aanleg van de N11. Tot in de jaren 90 werd zand afgegraven. De plas is 70 hectare groot en is gemiddeld 18 meter diep (bron:: Wikipedia).

Het rondje is in twee richtingen te lopen. Het ommetje is 4,55 kilometer lang en in ongeveer een uurtje te wandelen. Via een urban sportparkje loop ik de plas langs. Aan de rechterhand zijn er wat grasveldjes. Het is er lekker chillen bij lekker weer. Ik loop langs de Oosterbegraafplaats richting de dagcamping. Hier en daar zijn op dit stukje zijn ook wat hondenstrandjes te vinden. Hier kunnen honden speeln en zwammen. De dagcamping is nog niet zo lang geleden opgeknapt. De camping ligt er netjes bij. Op de dagcamping worden in het seizoen tenten opgezet om schoon te maken en te controleren. Ook wordt soms de BBQ aangezet.

Na de dagcamping loop ik over het fietspad tussen het Aarkanaal en de plas. Aan de andere kant van het Aarkanaal gaat een provinciale weg. Ik heb mooie doorkijkjes over de plas. Onder de brug is er de verbinding tussen het Aarkanaal en de Zegerplas. Dan loop ik een bos in. Het pad buigt af en ik loop een soort bos in. Het pad loopt iets van de plas af en dan weer naar de plas toe, waardoor ik weer langs de plas loop. Hier heb ik weer mooie zichten over de plas. Ik loop ook langs het oriental Chinese restaurant. Dan loop ik langs de plas richting Wet ’n Wild. Ik passeer een inham met water. Op een strandje staat een piratenschip waarin kinderen kunnen klimmen en klauteren. Met lekker weer kunnen kinderen hier ook in het water spartelen. Als ik hier ben is er geen spelend kind te bekennen. Wandelaars die ik eerder tegenkwam kom ik nu weer tegen. Mensen groeten elkaar onderweg.

De verbinding met het Aarkanaal

In het weekend kan het best druk zijn met mensen; zeker met lekker weer.  Op een doordeweekse dag als vandaag is het niet zo druk. Een aantal mensen laat hun hond/ honden uit, wat mensen wandelen, een echtpaar geniet op een bankje van het zonnetje en anderen fietsen rustig hun rondje. Als ik mijn rondje loop vind ik het warm. Tussen de wolken breekt af en toe de zon door. Het geeft mooie luchten. Ik kan mooie foto’s maken. Ik geniet van de wandeling.

Voor kinderen is het lekker spelen. Niet alleen spelen in het ondiepe water is fijn. Ook in het piratenschip kun je heerlijk spelen. Het piratenschip is er nog niet zo lang. Als ik langs loop zitten veel kinderen nog op school.

Om de Zegerplas heen liggen een aantal geocaches. Ik besluit ze voor een andere keer te bewaren. Nu wil ik genieten van het weer en de wandeling. Ook munzees kunnen gescand worden. Ik laat het bij eentje.

Geplaatst in Stad

Haarlem

Eerder dit jaar was ik met zoon naar het Vondelpark in Amsterdam. Zoon wilde wel eens zien waar Moltalk opgenomen werd. De techniekwagens stonden buiten. En binnen ook even rondgekeken. Zoon is fan van het programma Maestro. Toen ik ontdekte dat de opnames voor Maestro waren begonnen vroeg ik aan zoon of hij het leuk vond om te zien waar Maestro wordt opgenomen. Dat hoefde ik maar één keer te vragen.

Zondag 15 september 2019 is de dag dat we gaan. Voor onderweg nemen we brood en wat drinken mee. De fiets stallen we op het station in Bodegraven. We checken in en hoeven niet lang te wachten op de trein. In de trein naar Leiden is het gezellig. Een papa met zijn twee dochters zitten tegenover ons. We zitten gezellig te kletsen en grapjes te maken. We eten ons brood. In Leiden stappen we over op de trein naar Haarlem.

In Haarlem wandelen we van het station het centrum in. De Philharmonie zit vlakbij de Bavokerk. Het is een leuke wandeling de stad in. Niet alle winkels zijn open, maar wel heel veel. Het weer werkt mee. Het zonnetje schijnt en de temperatuur is lekker.

Voor het station in Haarlem

Dit weekend is het op beide dagen van het weekend open monumentendag.. Veel monumenten zijn dan gratis geopend. De Bavokerk is open. Zoon en ik brengen een bezoekje aan de kerk. Wat een mooie kerk is dit!

Dan wandelen we naar de Philharmonie. Ook hier zijn de deuren geopend. Zoon en ik lopen naar binnen. We kijken ons ogen uit. Als eerste lopen we de grote zaal binnen. In de zaal duiken we op een paar stoelen neer en kijken rustig in het rond. Twee mannen zijn aan het werk. Eén van de twee is technicus. Als ik vraag of in deze zaal Maestro wordt opgenomen antwoord de technicus bevestigend. Een praatje ontstaat. Als tegen zoon wordt gezegd dat hij op het podium mag staan zoon kijkt mij en technicus vragend aan. Als bevestigend wordt geknikt begint zoon te stralen. Zoon loopt met een grote grijns het podium op. De organist is met het orgel bezig. Dan begint de organist te spelen.

Als de organist speelt komen meer kinderen het podium oplopen. Als de organist is uitgespeeld vraagt hij of de kinderen uitleg willen over het orgel. Nou dat willen de kinderen wel. Ook zoon gaat bij het orgel staan. Het is grappig hoe de kinderen aan de lippen van de organist hangen. Zoon en ik maken een paar selfies op het podium. Aan de technicus vraag ik hoe Jurgen Rayman het doet. De technicus mag niets zeggen. Hihi, leuk geprobeerd!

De technicus verteld dat alle lampen aan het plafond er anders nooit hangen. Speciaal voor de opnames van maestro blijven de lampen aan het plafond hangen. Ook de ‘arm’ waaraan de camera hangt die over het publiek heen gaat heeft een vaste plaats in de zaal. Ook laat de technicus zien waar de dirigenten naar het podium opkomen; via de nooduitgang. Voor zoon en ik naar boven lopen bedanken we de technicus. Dankzij hem hebben we een kleine blik achter de schermen gekregen.

Zoon en ik lopen naar boven. Vanaf het balkon hebben we zicht op de zaal. Zoon neemt het er maar even van en gaat zitten in één van de stoelen. We krijgen een mooie blik over de zaal. Ergens ligt een achtergebleven briefje. Mijn nieuwsgierigheid kan ik niet bedwingen. Er staat wat informatie op over het programma Maestro. Nee, ik verklap niets! Als we hier rustig rondgekeken hebben lopen we nog een paar andere theaterzalen binnen. Zoon en ik vinden de Philharmonie een mooi gebouw en leuk om er geweest te zijn.

Op het grote plein kijken we nog even rond. Het valt op dat er veel leuke lokale winkeltjes zijn. De grotere winkelketen zijn er niet. Zoon en ik zijn er blij mee.

Als ik vraag aan zoon of hij nog iets wil doen is het antwoord ‘nee’. Hij heeft gedaan wat hij wilde. Op het grote plein kijken we nog even rond. Via een omweg lopen we naar het station. Onderweg komen we een Flying Tiger tegen. Ik kan het niet laten om even de winkel binnen te lopen. De Flying Tiger is toch één van mijn favoriete winkels.

De Nassaubrug

Op het station halen we bij de Burger King een burger. Op weg naar de trein eten we de burger. We reizen voldaan naar Bodegraven.. Fietsend leggen we het laatste stukje af. Weer thuis hebben we wat te vertellen. Wat hadden we een leuke en leerzame middag!

Geplaatst in Wandeling

Landgoed de Horsten

Al jaren komen we nu en dan wandelen op landgoed de Horsten. Toen ik research ging doen voor dit blogartikel bleek het om het drie landgoederen te gaan. Door de geschiedenis heen zijn verschillende landgoederen aangekocht. Omdat de landgoederen aan elkaar grenzen lijkt het alsof het één landgoed is. Omdat heel Nederland het heeft over landgoed de Horsten blijf ik in mijn post het woord landgoed aanhouden. De verschillende gegevens als adres en entreegeld staan onderaan dit artikel.

Net als veel andere kinderen heeft mijn dochter de fase gehad dat ze niet mee wilde wandelen. Toen we bedacht hadden dat we op landgoederen de Horsten wilden gaan wandelen had ze bedacht dat ze toch echt niet meewilde. Pas toen ik vertelde dat we ‘in de tuin’ van Maxima gingen wandelen wilde ze wel mee wandelen. Van 2003 tot ergens in 2019 woonden koning Willem Alexander en koningin Maxima hier met hun dochters.

Het is tijd om te gaan wandelen vinden we. Het is de bedoeling dat het droog blijft, dus we gaan. Aangekomen op de parkeerplaats wordt de auto geparkeerd. We lopen richting entree en willen netjes betalen. Achter de kassa zit niemand en de betaalautomaat doet het niet. We kijken elkaar eens aan en lopen dan – net als meer mensen – gewoon naar binnen.

Bij de wegwijzer kunnen we kiezen uit verschillende wandelingen: een gele van 1 kilometer, een witte van 4 kilometer en een rode wandeling van 7,5 kilometer. Er loopt ook een blauwe wandeling over het landgoed. Deze start bij een andere ingang en is 5 kilometer. Wij besluiten de rode wandeling te gaan doen.

De rode wandeling is een mooie route. Afwisselend en we lopen langs de rand van het landgoed. We krijgen uitzichten over, weilanden, spoorbaan, mooie lanen en laantjes, maar ook sloten en slootjes. Ook zien we verschillende huizen. Het één is nog mooier dan het andere. Hier en daar staan ook wat huizen/panden die een opknapbeurt nodig hebben.

Waar de koning, koningin en hun dochters hebben gewoond is heel duidelijk als we langs een hoog hek met bewakingscamera’s lopen. Het toegangshek is gesloten.

Leuk is dat we veel van het landgoed zien. Dan komen we op een open plek aan. In de verte is de seringenberg te zien. De seringenberg is een 20 meter hoge zandheuvel. Bovenop staat een uitzichtpunt/theekoepel. De berg is beplant met seringen van het soort dat erg lekker ruikt.. De berg en uitkijkpunt zijn gebouwd in 1791/1792. Verschillende mensen gaan via het kronkelpad met klinkers naar boven om van het uitzicht te genieten.      

Als ik de centjes had om dit pand op te knappen ……

Vlakbij de seringenberg staat een theehuis. Hier kun je lekkere jagersthee en warme choco drinken. De warme choco kun je zo sterk maken als je zelf wil, omdat je zelf chocoladepastilles doet in warme melk.

Dan maken we het laatste stuk wandeling af naar de auto. Het weer heeft zicht voorbeeldig gedragen. Met een rode kleur op het gezicht gaan we voldaan naar huis!

Datum: 1 september 2019

Entree: vanaf: € 0,50. Adresgegevens: landgoederen de Horsten. Papeweg 36, 2245 AG Wassenaar, e-mail: info@landgoederendehorsten.nl; website: http://www.landgoederendehorsten.nl

Bron: http://www.landgoederendehorsten.nl

Geplaatst in &kaatje

My little blackbook

Van mij? Ja? Klein? Ja! |Zwart? Nee!

Een little blackbook kwam ik al hier en daar al vaker tegen. Een little blackbook  is een zwart (moleskine)boekje waarin adresjes staan die de moeite waard zijn om nog een keer te bezoeken of te delen met anderen. In mijn geval zal het een combinatie van beiden zijn.

Het is vakantie en we zijn op vakantie in het zuiden van Limburg. Als we in Maastricht zijn is er een bezoekje aan de Hema. Voor de verzameling Hema kaarten ben ik er. Als er afgerekend is valt mijn oog op een notitieboekje in het formaat poesiealbum. In een flits zie ik mijn eigen poesiealbum van vroeger weer aan mijn geestesoog voorbij. Spontaan besluit ik twee exemplaren te kopen. Of de Hema in Bodegraven of Alphen aan de Rijn ze heeft? Geen idee!

Weer thuis heb ik nog geen idee wat ik met beide boekjes zal gaan doen. Na anderhalve week is er ineens het idee….. Het worden twee little blackbooks. In de afgelopen jaren genoeg leuke aders gezien en bezocht, maar nooit opgeschreven. En oeh wat heb ik daar een spijt van! Nu dan dus toch echt maar een little blackbook! Euh, twee!

Of het maken van een voorpagina nou ook hoort bij een little blackbook? Weet ik niet, maar leuk om te maken vind ik het wel, dus doe ik het gewoon. En op zijn poesiealbums komt het ok wel goed; rechts schrijven en links een plaatje, visitekaartje of iets anders. Een van de eerste adresjes? De camping waar we waren!