Landgoed de Horsten

Al jaren komen we nu en dan wandelen op landgoed de Horsten. Toen ik research ging doen voor dit blogartikel bleek het om het drie landgoederen te gaan. Door de geschiedenis heen zijn verschillende landgoederen aangekocht. Omdat de landgoederen aan elkaar grenzen lijkt het alsof het één landgoed is. Omdat heel Nederland het heeft over landgoed de Horsten blijf ik in mijn post het woord landgoed aanhouden. De verschillende gegevens als adres en entreegeld staan onderaan dit artikel.

Net als veel andere kinderen heeft mijn dochter de fase gehad dat ze niet mee wilde wandelen. Toen we bedacht hadden dat we op landgoederen de Horsten wilden gaan wandelen had ze bedacht dat ze toch echt niet meewilde. Pas toen ik vertelde dat we ‘in de tuin’ van Maxima gingen wandelen wilde ze wel mee wandelen. Van 2003 tot ergens in 2019 woonden koning Willem Alexander en koningin Maxima hier met hun dochters.

Het is tijd om te gaan wandelen vinden we. Het is de bedoeling dat het droog blijft, dus we gaan. Aangekomen op de parkeerplaats wordt de auto geparkeerd. We lopen richting entree en willen netjes betalen. Achter de kassa zit niemand en de betaalautomaat doet het niet. We kijken elkaar eens aan en lopen dan – net als meer mensen – gewoon naar binnen.

Bij de wegwijzer kunnen we kiezen uit verschillende wandelingen: een gele van 1 kilometer, een witte van 4 kilometer en een rode wandeling van 7,5 kilometer. Er loopt ook een blauwe wandeling over het landgoed. Deze start bij een andere ingang en is 5 kilometer. Wij besluiten de rode wandeling te gaan doen.

De rode wandeling is een mooie route. Afwisselend en we lopen langs de rand van het landgoed. We krijgen uitzichten over, weilanden, spoorbaan, mooie lanen en laantjes, maar ook sloten en slootjes. Ook zien we verschillende huizen. Het één is nog mooier dan het andere. Hier en daar staan ook wat huizen/panden die een opknapbeurt nodig hebben.

Waar de koning, koningin en hun dochters hebben gewoond is heel duidelijk als we langs een hoog hek met bewakingscamera’s lopen. Het toegangshek is gesloten.

Leuk is dat we veel van het landgoed zien. Dan komen we op een open plek aan. In de verte is de seringenberg te zien. De seringenberg is een 20 meter hoge zandheuvel. Bovenop staat een uitzichtpunt/theekoepel. De berg is beplant met seringen van het soort dat erg lekker ruikt.. De berg en uitkijkpunt zijn gebouwd in 1791/1792. Verschillende mensen gaan via het kronkelpad met klinkers naar boven om van het uitzicht te genieten.      

Als ik de centjes had om dit pand op te knappen ……

Vlakbij de seringenberg staat een theehuis. Hier kun je lekkere jagersthee en warme choco drinken. De warme choco kun je zo sterk maken als je zelf wil, omdat je zelf chocoladepastilles doet in warme melk.

Dan maken we het laatste stuk wandeling af naar de auto. Het weer heeft zicht voorbeeldig gedragen. Met een rode kleur op het gezicht gaan we voldaan naar huis!

Datum: 1 september 2019

Entree: vanaf: € 0,50. Adresgegevens: landgoederen de Horsten. Papeweg 36, 2245 AG Wassenaar, e-mail: info@landgoederendehorsten.nl; website: http://www.landgoederendehorsten.nl

Bron: http://www.landgoederendehorsten.nl

My little blackbook

Van mij? Ja? Klein? Ja! |Zwart? Nee!

Een little blackbook kwam ik al hier en daar al vaker tegen. Een little blackbook  is een zwart (moleskine)boekje waarin adresjes staan die de moeite waard zijn om nog een keer te bezoeken of te delen met anderen. In mijn geval zal het een combinatie van beiden zijn.

Het is vakantie en we zijn op vakantie in het zuiden van Limburg. Als we in Maastricht zijn is er een bezoekje aan de Hema. Voor de verzameling Hema kaarten ben ik er. Als er afgerekend is valt mijn oog op een notitieboekje in het formaat poesiealbum. In een flits zie ik mijn eigen poesiealbum van vroeger weer aan mijn geestesoog voorbij. Spontaan besluit ik twee exemplaren te kopen. Of de Hema in Bodegraven of Alphen aan de Rijn ze heeft? Geen idee!

Weer thuis heb ik nog geen idee wat ik met beide boekjes zal gaan doen. Na anderhalve week is er ineens het idee….. Het worden twee little blackbooks. In de afgelopen jaren genoeg leuke aders gezien en bezocht, maar nooit opgeschreven. En oeh wat heb ik daar een spijt van! Nu dan dus toch echt maar een little blackbook! Euh, twee!

Of het maken van een voorpagina nou ook hoort bij een little blackbook? Weet ik niet, maar leuk om te maken vind ik het wel, dus doe ik het gewoon. En op zijn poesiealbums komt het ok wel goed; rechts schrijven en links een plaatje, visitekaartje of iets anders. Een van de eerste adresjes? De camping waar we waren!