Geplaatst in Leiden, Stadswandeling

Leiden

Grachten en bruggen zijn er veelvuldig in de Leidsche binnenstad!

Het is vrijdag 27 september 2019 als ik besluit naar Leiden te gaan, Mijn kinderen hebben een aantal jaren van hun schoolleven doorgebracht in Leiden. Door het geocachen zag ik nog wel eens wat van Leiden. Toch besloot ik nu terug te gaan naar Leiden. In min eentje door de stad de plaatsen bezoeken die ik wil bezoeken, maar dit keer voor een blog artikel. Vandaag deel 1 in deze serie.

Gevelsteen?

De herfst heeft zijn intrede gedaan. Vandaag is het wat wisselvallig weer, maar er is kans op zonnestralen. Dus ga ik met de fiets naar het station in Bodegraven. In Bodegraven pak ik de trein naar Leiden. Ik heb de trein van kwart voor 12. Ongeveer 22 minuten later ben ik Leiden. Normaal gesproken neem ik zelf mijn eten en drinken mee als ik rond etenstijd ergens heen ga, maar helaas. In de haast om er op uit te gaan ben ik mijn brood vergeten! Tegenover het station zit een Burger King, dus ik besluit een Big King XXL te nemen. Onderweg naar de Burcht eet ik de burger. Lekker om zo’n burger naar binnen te schuiven!

Via de Haarlemmerstraat loop ik naar de Burcht. Onderweg zie ik twee mooie gevelstenen. Het is druk in de stad. In de Haarlemmerstraat zit de Hartebrugkerk. Ik kan het niet laten om even binnen te lopen. Wat een rust midden in de stad! Voor de kerk hier stond stond hier bierbrouwerij ‘het witte hert’ tot 1760. In 1835 is de kerk gebouwd als een zogenaamde waterstaatkerk van de Leidse architect Theo Molkenboer. Oorspronkelijk was het een kerk van de Franciscaanse minderbroeders. Het hoofdaltaar is geplaatst na een uitbreiding in 1897. De beelden aan weerszijden tegen de zuilen zijn van hout gemaakt en wit geschilderd. (Bron: informatie op een blauw A5je van de kerk zelf.

Dan loop ik door naar de Burcht. Leuk al die straatjes , steegjes en grachten. Dan loop ik op de burcht af. Wat leuk om er weer eens te zijn. Voor de earthcache de ik wil rapen heb ik bepaalde informatie nodig en die heb ik al snel gevonden! Nee, ik ga hier niet het antwoord geven! Beneden aan de burcht hangt een ANWB bord met informatie. Ik maak er een foto van. Het is hier rustig. Op mijn gemak loop ik naar boven. Best een gek idee dat deze motteheuvel ouder is dan de stad Leiden zelf. Een motteheuvel is een heuvel die is gebouwd waar mensen heen konden vluchten als dat nodig was. De burcht is waarschijnlijk in de twaalfde eeuw gebouwd. In de cirkel van de burcht staat een waterput. Kunst en een paar bomen staan ook in de cirkel. Via een trap kan naar boven worden gelopen en een rondje over de muur worden gelopen. In de burcht zijn een paar schietgaten. Ik kan het niet laten om hiervandaan een foto te maken van het uitzicht. In één van de nissen ga ik even zitten om mijn route terug naar het station te bepalen.

Ik besluit via Julia’s cache naar het station terug te lopen naar het station. Leiden blijft een leuke stad met grachten, bruggen, steegjes en leuke winkeltjes. Met mijn GPS apparaat in de hand vind ik de weg naar de cache. De cache is snel gelokaliseerd. Het kost me wat moeite om de cache te openen. Gelukkig lukt het me dan toch na een tijdje proberen. Onopvallend loggen lukt niet helemaal. Een meneer schiet me aan en vraagt of ik geparkeerd sta. Als hij me ziet schrijven kijkt hij me vragend aan. Ik leg kort uit wat ik doe. Of meneer me nou echt begrijpt weet ik niet, maar hij wenst me veel plezier. We groeten elkaar. Meneer loopt weg en ik ga verder met loggen. Ik maak nog even een foto van de cache. De cache stop ik netjes terug waar ik hem vond.

Dan loop ik naar het station via een andere route dan ik kwam. Voor het station wordt een frisdrankje geschonken. Of ik wil testen. Tuurlijk wil ik testen. Euh ja, maar dat betekent wel dat ik de trein mis… Nu, jammer dan, haast heb ik niet. Terwijl ik wacht op de trein maak ik de eerste aantekeningen in mijn schrift. Onderweg schrijf ik de rest. Op het station van Bodegraven staat mijn fiets op me te wachten. Als ik terug naar huis fiets is het gelukkig droog. Met een klein kwartier fietsen ben ik thuis.

Omhoog kijken in een stad is de moeite waard

Een paar dagen later gebruik ik mijn aantekeningen, foto’s en andere info voor dit artikel.

Geplaatst in kinderboerderij

De Oude Zustertuin

De oude zustertuin is de naam van de kinderboerderij in Bodegraven. Met mijn eigen kinderen bracht ik regelmatig een bezoekje aan deze kinderboerderij. Het meest gingen we naar de kinderboerderij in Bodegraven, omdat die het dichtstbij is. Nu zoon al 16 is en dochter 22 zijn ze toch echt te groot voor een bezoekje aan de kinderboerderij. ‘Mam, je denkt toch niet echt dat ik met je mee ga naar de kinderboerderij?, zou zo maar een reactie  van het tweetal kunnen zijn. Hihi, ik vind het prima. Het bracht me wel op het idee om een serie te maken over kinderboerderijen. Het is een goedkoop uitje voor kleinere en grotere kinderen. De gegevens wat betreft entree, adres, enz. staan helemaal onderaan deze post. Voor actuele informatie is het altijd handig om op de website te kijken.

De naam van deze kinderboerderij stamt uit de tijd dat de zusters Franciscanessen van Salzkotte aan de overkant in het pensionaat aan de overkant woonden. De zustertuin was oorspronkelijk een moestuin waar de zusters hun groenten verbouwden. Het pensionaat werd afgebroken en de moestuin werd niet meer gebruikt. De moestuin verpauperde en was een illegale stortplaats. De Jozefschool die naast de oude zustertuin stond was hier niet blij mee. Ongedierte werd een plaag. Het was de Jozefschool die de het initiatief nam tot opruiming. Het werd een schoolproject. Van schoolproject is ‘de tuin’ uitgegroeid naar wat het nu is: stichting de Oude Zustertuin. Op de plaats waar ooit het pensionaatstond staat nu de Franciscushof. Op de plaats waar de Jozefschool stond staat nu de Jozefhof.

Het is 25 september 2019 als ik de Oude Zustertuin bezoek. Het is bewolkt. Veel kinderen zijn er niet. Pas als ik wegga zijn er twee spelende kinderen.

Net als heel veel andere kinderboerderijen wordt hier gewerkt met vrijwilligers. Als ik hier ben is er -vanwege vrijwilligerstekort- niemand te bekennen. Ook de gebouwen zijn gesloten waardoor onder andere het toilet niet bereikbaar is.

Wiske

De oude zustertuin is nu een kinderboerderij waar verschillende dieren zijn gehuisvest als pony Wiske, geiten, kippen, kalkoenen, konijnen, parkieten, varkens, pauwen, parkieten, Voor de kleinere kinderen is er en speeltuintje. Voor de grotere kinderen is er een klimtoestel. De weide met twee doelen kan gebruikt worden als voetbalveld, maar ook om een spelletje te doen of te picknicken. Met goed weer zijn regelmatig ouders en kinderen hier te vinden om te picknicken in de schaduw. De picknickbankjes zijn dan snel bezet. Het picknickkleed biedt uitkomst.

Kinderen kunnen klimmen en klautren

Kabouter Tom li dom heeft zijn onderkomen in de oude zustertuin. Waar houdt dit kaboutertje zich verscholen? Het kabouter pad brengt je misschien wel naar deze kabouter toe!

Activiteiten worden regelmatig georganiseerd. In de zustertuin zag ik een aanplakbiljet hangen voor een dierendagactiviteit.

Adresgegevens: Overtocht 24, 2411 BV Bodegraven, tel 0614594959, email: deoudezustertuin@gmail.com ; www.zustertuin.nl

Openingstijden: 1 april – 1 oktober  9.00 – 20.30 u. , 1 oktober – 1april  9.00- 17.00 u.

Entree is gratis. Parkeren is ook gratis. Aan de Overtochtkant is een parkeerplaats. Bij de andere ingang aan de Doortocht is een grote parkeerplaats. Hier zijn ook de AH en Aldi aan gevestigd. 

Geplaatst in Stad, Wandeling

Ommetje Zegerplas

Het is donderdag 19 september 2019 als ik besluit om een ommetje Zegerplas te maken. Het weer is lekker. Het zonnetje lijkt vaker door te willen komen. Na de lunch pak ik de fiets. Al snel fiets ik Alphen aan den Rijn binnen. Bij Wet ’n Wild zet ik mijn fiets neer. Wet ’n Wild is een restaurant/social club en heeft een waterskibaan. Zitten op het terras is mogelijk met lekker weer. Het uitzicht over de plas is super!

De Zegerplas is ontstaan uit een afgraving. In 1964 is begonnen met afgraven. Het zand dat toen gewonnen werd is gebruikt voor de aanleg van de wijk Kerk en Zanen. Daarna werd zand gebruikt voor de aanleg van de N11. Tot in de jaren 90 werd zand afgegraven. De plas is 70 hectare groot en is gemiddeld 18 meter diep (bron:: Wikipedia).

Het rondje is in twee richtingen te lopen. Het ommetje is 4,55 kilometer lang en in ongeveer een uurtje te wandelen. Via een urban sportparkje loop ik de plas langs. Aan de rechterhand zijn er wat grasveldjes. Het is er lekker chillen bij lekker weer. Ik loop langs de Oosterbegraafplaats richting de dagcamping. Hier en daar zijn op dit stukje zijn ook wat hondenstrandjes te vinden. Hier kunnen honden speeln en zwammen. De dagcamping is nog niet zo lang geleden opgeknapt. De camping ligt er netjes bij. Op de dagcamping worden in het seizoen tenten opgezet om schoon te maken en te controleren. Ook wordt soms de BBQ aangezet.

Na de dagcamping loop ik over het fietspad tussen het Aarkanaal en de plas. Aan de andere kant van het Aarkanaal gaat een provinciale weg. Ik heb mooie doorkijkjes over de plas. Onder de brug is er de verbinding tussen het Aarkanaal en de Zegerplas. Dan loop ik een bos in. Het pad buigt af en ik loop een soort bos in. Het pad loopt iets van de plas af en dan weer naar de plas toe, waardoor ik weer langs de plas loop. Hier heb ik weer mooie zichten over de plas. Ik loop ook langs het oriental Chinese restaurant. Dan loop ik langs de plas richting Wet ’n Wild. Ik passeer een inham met water. Op een strandje staat een piratenschip waarin kinderen kunnen klimmen en klauteren. Met lekker weer kunnen kinderen hier ook in het water spartelen. Als ik hier ben is er geen spelend kind te bekennen. Wandelaars die ik eerder tegenkwam kom ik nu weer tegen. Mensen groeten elkaar onderweg.

De verbinding met het Aarkanaal

In het weekend kan het best druk zijn met mensen; zeker met lekker weer.  Op een doordeweekse dag als vandaag is het niet zo druk. Een aantal mensen laat hun hond/ honden uit, wat mensen wandelen, een echtpaar geniet op een bankje van het zonnetje en anderen fietsen rustig hun rondje. Als ik mijn rondje loop vind ik het warm. Tussen de wolken breekt af en toe de zon door. Het geeft mooie luchten. Ik kan mooie foto’s maken. Ik geniet van de wandeling.

Voor kinderen is het lekker spelen. Niet alleen spelen in het ondiepe water is fijn. Ook in het piratenschip kun je heerlijk spelen. Het piratenschip is er nog niet zo lang. Als ik langs loop zitten veel kinderen nog op school.

Om de Zegerplas heen liggen een aantal geocaches. Ik besluit ze voor een andere keer te bewaren. Nu wil ik genieten van het weer en de wandeling. Ook munzees kunnen gescand worden. Ik laat het bij eentje.

Geplaatst in Stad

Haarlem

Eerder dit jaar was ik met zoon naar het Vondelpark in Amsterdam. Zoon wilde wel eens zien waar Moltalk opgenomen werd. De techniekwagens stonden buiten. En binnen ook even rondgekeken. Zoon is fan van het programma Maestro. Toen ik ontdekte dat de opnames voor Maestro waren begonnen vroeg ik aan zoon of hij het leuk vond om te zien waar Maestro wordt opgenomen. Dat hoefde ik maar één keer te vragen.

Zondag 15 september 2019 is de dag dat we gaan. Voor onderweg nemen we brood en wat drinken mee. De fiets stallen we op het station in Bodegraven. We checken in en hoeven niet lang te wachten op de trein. In de trein naar Leiden is het gezellig. Een papa met zijn twee dochters zitten tegenover ons. We zitten gezellig te kletsen en grapjes te maken. We eten ons brood. In Leiden stappen we over op de trein naar Haarlem.

In Haarlem wandelen we van het station het centrum in. De Philharmonie zit vlakbij de Bavokerk. Het is een leuke wandeling de stad in. Niet alle winkels zijn open, maar wel heel veel. Het weer werkt mee. Het zonnetje schijnt en de temperatuur is lekker.

Voor het station in Haarlem

Dit weekend is het op beide dagen van het weekend open monumentendag.. Veel monumenten zijn dan gratis geopend. De Bavokerk is open. Zoon en ik brengen een bezoekje aan de kerk. Wat een mooie kerk is dit!

Dan wandelen we naar de Philharmonie. Ook hier zijn de deuren geopend. Zoon en ik lopen naar binnen. We kijken ons ogen uit. Als eerste lopen we de grote zaal binnen. In de zaal duiken we op een paar stoelen neer en kijken rustig in het rond. Twee mannen zijn aan het werk. Eén van de twee is technicus. Als ik vraag of in deze zaal Maestro wordt opgenomen antwoord de technicus bevestigend. Een praatje ontstaat. Als tegen zoon wordt gezegd dat hij op het podium mag staan zoon kijkt mij en technicus vragend aan. Als bevestigend wordt geknikt begint zoon te stralen. Zoon loopt met een grote grijns het podium op. De organist is met het orgel bezig. Dan begint de organist te spelen.

Als de organist speelt komen meer kinderen het podium oplopen. Als de organist is uitgespeeld vraagt hij of de kinderen uitleg willen over het orgel. Nou dat willen de kinderen wel. Ook zoon gaat bij het orgel staan. Het is grappig hoe de kinderen aan de lippen van de organist hangen. Zoon en ik maken een paar selfies op het podium. Aan de technicus vraag ik hoe Jurgen Rayman het doet. De technicus mag niets zeggen. Hihi, leuk geprobeerd!

De technicus verteld dat alle lampen aan het plafond er anders nooit hangen. Speciaal voor de opnames van maestro blijven de lampen aan het plafond hangen. Ook de ‘arm’ waaraan de camera hangt die over het publiek heen gaat heeft een vaste plaats in de zaal. Ook laat de technicus zien waar de dirigenten naar het podium opkomen; via de nooduitgang. Voor zoon en ik naar boven lopen bedanken we de technicus. Dankzij hem hebben we een kleine blik achter de schermen gekregen.

Zoon en ik lopen naar boven. Vanaf het balkon hebben we zicht op de zaal. Zoon neemt het er maar even van en gaat zitten in één van de stoelen. We krijgen een mooie blik over de zaal. Ergens ligt een achtergebleven briefje. Mijn nieuwsgierigheid kan ik niet bedwingen. Er staat wat informatie op over het programma Maestro. Nee, ik verklap niets! Als we hier rustig rondgekeken hebben lopen we nog een paar andere theaterzalen binnen. Zoon en ik vinden de Philharmonie een mooi gebouw en leuk om er geweest te zijn.

Op het grote plein kijken we nog even rond. Het valt op dat er veel leuke lokale winkeltjes zijn. De grotere winkelketen zijn er niet. Zoon en ik zijn er blij mee.

Als ik vraag aan zoon of hij nog iets wil doen is het antwoord ‘nee’. Hij heeft gedaan wat hij wilde. Op het grote plein kijken we nog even rond. Via een omweg lopen we naar het station. Onderweg komen we een Flying Tiger tegen. Ik kan het niet laten om even de winkel binnen te lopen. De Flying Tiger is toch één van mijn favoriete winkels.

De Nassaubrug

Op het station halen we bij de Burger King een burger. Op weg naar de trein eten we de burger. We reizen voldaan naar Bodegraven.. Fietsend leggen we het laatste stukje af. Weer thuis hebben we wat te vertellen. Wat hadden we een leuke en leerzame middag!

Geplaatst in Wandeling

Landgoed de Horsten

Al jaren komen we nu en dan wandelen op landgoed de Horsten. Toen ik research ging doen voor dit blogartikel bleek het om het drie landgoederen te gaan. Door de geschiedenis heen zijn verschillende landgoederen aangekocht. Omdat de landgoederen aan elkaar grenzen lijkt het alsof het één landgoed is. Omdat heel Nederland het heeft over landgoed de Horsten blijf ik in mijn post het woord landgoed aanhouden. De verschillende gegevens als adres en entreegeld staan onderaan dit artikel.

Net als veel andere kinderen heeft mijn dochter de fase gehad dat ze niet mee wilde wandelen. Toen we bedacht hadden dat we op landgoederen de Horsten wilden gaan wandelen had ze bedacht dat ze toch echt niet meewilde. Pas toen ik vertelde dat we ‘in de tuin’ van Maxima gingen wandelen wilde ze wel mee wandelen. Van 2003 tot ergens in 2019 woonden koning Willem Alexander en koningin Maxima hier met hun dochters.

Het is tijd om te gaan wandelen vinden we. Het is de bedoeling dat het droog blijft, dus we gaan. Aangekomen op de parkeerplaats wordt de auto geparkeerd. We lopen richting entree en willen netjes betalen. Achter de kassa zit niemand en de betaalautomaat doet het niet. We kijken elkaar eens aan en lopen dan – net als meer mensen – gewoon naar binnen.

Bij de wegwijzer kunnen we kiezen uit verschillende wandelingen: een gele van 1 kilometer, een witte van 4 kilometer en een rode wandeling van 7,5 kilometer. Er loopt ook een blauwe wandeling over het landgoed. Deze start bij een andere ingang en is 5 kilometer. Wij besluiten de rode wandeling te gaan doen.

De rode wandeling is een mooie route. Afwisselend en we lopen langs de rand van het landgoed. We krijgen uitzichten over, weilanden, spoorbaan, mooie lanen en laantjes, maar ook sloten en slootjes. Ook zien we verschillende huizen. Het één is nog mooier dan het andere. Hier en daar staan ook wat huizen/panden die een opknapbeurt nodig hebben.

Waar de koning, koningin en hun dochters hebben gewoond is heel duidelijk als we langs een hoog hek met bewakingscamera’s lopen. Het toegangshek is gesloten.

Leuk is dat we veel van het landgoed zien. Dan komen we op een open plek aan. In de verte is de seringenberg te zien. De seringenberg is een 20 meter hoge zandheuvel. Bovenop staat een uitzichtpunt/theekoepel. De berg is beplant met seringen van het soort dat erg lekker ruikt.. De berg en uitkijkpunt zijn gebouwd in 1791/1792. Verschillende mensen gaan via het kronkelpad met klinkers naar boven om van het uitzicht te genieten.      

Als ik de centjes had om dit pand op te knappen ……

Vlakbij de seringenberg staat een theehuis. Hier kun je lekkere jagersthee en warme choco drinken. De warme choco kun je zo sterk maken als je zelf wil, omdat je zelf chocoladepastilles doet in warme melk.

Dan maken we het laatste stuk wandeling af naar de auto. Het weer heeft zicht voorbeeldig gedragen. Met een rode kleur op het gezicht gaan we voldaan naar huis!

Datum: 1 september 2019

Entree: vanaf: € 0,50. Adresgegevens: landgoederen de Horsten. Papeweg 36, 2245 AG Wassenaar, e-mail: info@landgoederendehorsten.nl; website: http://www.landgoederendehorsten.nl

Bron: http://www.landgoederendehorsten.nl

Geplaatst in &kaatje

My little blackbook

Van mij? Ja? Klein? Ja! |Zwart? Nee!

Een little blackbook kwam ik al hier en daar al vaker tegen. Een little blackbook  is een zwart (moleskine)boekje waarin adresjes staan die de moeite waard zijn om nog een keer te bezoeken of te delen met anderen. In mijn geval zal het een combinatie van beiden zijn.

Het is vakantie en we zijn op vakantie in het zuiden van Limburg. Als we in Maastricht zijn is er een bezoekje aan de Hema. Voor de verzameling Hema kaarten ben ik er. Als er afgerekend is valt mijn oog op een notitieboekje in het formaat poesiealbum. In een flits zie ik mijn eigen poesiealbum van vroeger weer aan mijn geestesoog voorbij. Spontaan besluit ik twee exemplaren te kopen. Of de Hema in Bodegraven of Alphen aan de Rijn ze heeft? Geen idee!

Weer thuis heb ik nog geen idee wat ik met beide boekjes zal gaan doen. Na anderhalve week is er ineens het idee….. Het worden twee little blackbooks. In de afgelopen jaren genoeg leuke aders gezien en bezocht, maar nooit opgeschreven. En oeh wat heb ik daar een spijt van! Nu dan dus toch echt maar een little blackbook! Euh, twee!

Of het maken van een voorpagina nou ook hoort bij een little blackbook? Weet ik niet, maar leuk om te maken vind ik het wel, dus doe ik het gewoon. En op zijn poesiealbums komt het ok wel goed; rechts schrijven en links een plaatje, visitekaartje of iets anders. Een van de eerste adresjes? De camping waar we waren!

Geplaatst in Camping

Camping Klein Kullen

Uitzicht vanaf de camping

Het is de tijd om een vakantie te plannen. Het begint bij de vraag: waar gaan we heen? Het word zuid Limburg. Via de SVR vinden we een kampeerboerderij in Epen. We hebben al eens eerder op een camping in Epen gestaan. Dit keer kiezen we bewust voor een andere camping. We vinden het leuk om eens een andere camping te ervaren.. Helemaal onderaan dit artikel staan de gegevens vermeld.

We zijn best laat met reserveren, maar gelukkig is er een plaatsje vrij. Op 10 augustus komen we aan en op 20 augustus gaan er weer naar huis. We hebben zin in de vakantie. Omdat we al eens eerder in de omgeving waren kennen we de weg al een beetje.

De kampeer spullen zijn snel verzameld en ingepakt. Dan is het eindelijk de tijd om op weg richting camping te gaan. De reis verloopt vlot. Op de camping zelf waait het flink. Gelukkig krijgen we hulp van 2 buurmannen die de teint even op de grond houden tot we de tent met de haringen vast gezet hebben. Dan staat de tent snel. Ingericht is de tent ook vlot!

Is het nu al op?

De eigenaren van de camping proberen elke week wel iets te organiseren. Als wij er zijn is dat een pannenkoekenfeest op het binnenplein van de boerderij. De pannenkoeken worden gemaakt met melk van de eigen koeien. Mijn ‘tweelingzusters’ hebben hun best gedaan. Het is gezellig en de pannenkoeken vullen goed. De animo is groot. Onder het eten zitten we gezellig te kletsen met andere kampeerders. Tips om leuke dingen te doen worden uitgewisseld.

Kinderen mogen tussen 7 en 8 uur ’s avonds de boer helpen met kalfjes voeren. Het is soms een drukte van belang bij het voeren. Op de boerderij lopen drie kleine poesjes rond. Soms word er aardig met de kittens gesold, maar ze laten het o zo lief toe en zijn gewend aan de aandacht. En ja, de kittens zijn gewoon schattig!

Kinderen hoeven zich op deze camping niet te vervelen. Er is een speeltuintje met zandbak en er zijn skelters met aanhanger, fietsjes en speelgoedtraktoren. Ook is mijn eigen kroost dan al de 15 jaar gepasseerd; toch is een skelter bij zoon favoriet.

De camping ziet er netjes uit, het sanitair is ziet er netjes uit en is schoon.; daar waar plaats is kunnen auto’s geparkeerd worden naast de tent/caravan; op vrijdag komt de ijscoboer; de camping heeft 3 veldjes;; vanaf de camping is er mooi uitzicht; wandelen vanaf de camping kan goed. Er is gratis Wifi, maar die kan wat traag zijn als er veel mensen tegelijk op internet zitten. Bij het sanitair is de verbinding dan het beste. Ook komt regelmatig een oude ambulance de camping opgereden. Vanuit deze oude ambulance word fruit verkocht. Al met al een leuke camping voor (grotere) kinderen met hun mama’s en papa’s. wij hebben het ongelofelijk naar ons zin gehad.

Voor de actuele tarieven, beschikbaarheid en andere info verwijs ik graag door naar de website van de camping.

Adresgegevens:

Hoeve Klein Kulen, Terzieterweg 15, 6285 ND Epen, telefoon: 043-4551271; e-mail: info@kleinkullen.nl; Website: www.kleinkullen.nl

Geplaatst in Museum

Kunst in de kerk

Sinds een aantal jaar organiseert ‘Stichting Vrienden van de Zwammerdamse dorpskerk’ in Zwammerdam ‘kunst in de kerk’. In de maand augustus is op zaterdag de kerk opengesteld. Kunstenaars exposeren hun werk in de kerk. Het is mogelijk om werk van de kunstenaars te kopen. Elk seizoen zijn er wel kunstenaars uit het dorp die exposeren. Als ik een bezoekje breng aan de kerk zijn er 6 kunstenaars die exposeren. Dit keer geen dorpsgenootjes die iets te exposeren hebben.

De zes kunstenaars die deze zaterdag exposeren zijn: Esther Geerling (keramiek), Anna van de Geer (keramiek), Edith Heule (schilderijen), Herma Kampschuur (schilderijen), Henk van Bostelen (papier en karton) en Ida van Bostelen (sieraden).

Ook vandaag is het weer leuk om even de kerk binnen te lopen. Het is lekker weer. Als ik in de kerk ben komen ook toeristen de kerk binnenlopen. Nu de kerk open is is het voor belangstellenden leuk om naast de kunst ook de kerk even te kunnen bekijken. Het blijft altijd wel leuk om te zien wat mensen maken. Heel vaak zitten er toch leuke dingen tussen. Zo ook vandaag. Notitieblokken en dozen zijn tentoongesteld naast keramiek en de verschillende schilderijen. De verschillende kunstwerken zijn absoluut heel betaalbaar. Ook al koop ik zelf niets dan nog is het leuk om de zien wat mensen maken.

De kunstenaars die exposeren zijn doorgaans aanwezig. Zelf vind ik het altijd wel leuk om de persoon te zien achter de kunstwerken. Ook vandaag is een praatje snel aangeknoopt. Met een gesprekje leer je de kunstenaar net even iets beter kennen.

Datum:            24 augustus 2019

Openingstijden: 10.00 – 16.00

Entree:             gratis

Adresgegevens: PKN kerk

Kerkplein 7

2471 AM Zwammerdam

Geplaatst in Pelgrimspad

Tweede etappe

Datum: 25 juni 2019

Kilometers: ?

Voor vandaag staat etappe 2 in de agenda. Volgens de kaartjes in mijn gids hoef ik ‘maar’ 13,9 kilometer. Zelfs met dit warme weer zou dat goed te doen moeten zijn. Dochter heeft het plan opgevat om ook het pelgrimspad te lopen. Of ze met me mee mag is de vraag. Prima.

Gisteravond al het één en ander aan brood klaargemaakt. Veel water staat gekoelt en wel in de koelkast.

De wekker loopt af om kwart voor 7. Rustig ontbijten we met een kop koffie. Het brood en het water worden ingepakt. Bijna tegelijk met zoon vertrekken we. Zoon fietst naar Alphen a/d Rijn. Dochter en ik fietsen naar het station in Bodegraven. We hebben de trein van kwart over acht. Via Leiden gaan we naar Amsterdam.

Het is onze bedoeling om van Amsterdam CS te lopen naar waar ik vorige week gestopt ben. Dat we in de spits reizen deert ons niet.

Aangekomen in Amsterdam brengen we een bezoekje aan de Starbucks. Gewapend met een coffee to go gaan we op weg. En ja, onze tocht begint al gelijk met mislopen. Ook al weten we dat de markering minimaal is voor het pelgrimspad lopen we markeringen achterna die voor een andere lange afstandswandeling (LAW). Deze LAW staat wel goed aangegeven. Al snel komen we erachter dat we verkeerd lopen. De gids pakken we erbij. Dan lopen we al snel goed.

De eerste stempel!

Bij de nicolaaskerk houden we pauze. Het is iets voor half elf als we daar aankomen. Hier willen we onze eerste stempel halen. De kerk gaat om 11 uur open. We wachten tot het 11 uur. Wat ons nog niet eerder is overkomen gebeurd ons nu wel. We lopen als eerste een kerk binnen. Een handjevol mensen staat bij de toonbank. We vragen om een stempel voor in ons boekje, omdat we het pelgrimspaspoort nog niet hebben. Een mevrouw pakt de stempel, maar vraagt ons wel waarom we om de stempel vragen. Dochter en ik kijken elkaar verbaasd aan. Voorzichtig leggen we uit wat de bedoeling is. We krijgen de stempel en lopen een ommetje door de kerk Deze kerk blijkt een mooie kerk te zijn.

Dan gaan we verder op het pelgrimspad  De gids wijst ons gelukkig goed de weg. We lopen door een stuk Amsterdam dat we anders nooit gezien zouden hebben. Een mooi stuk Amsterdam vinden we dit wel. Al snel staan we op de binnenplaats van het Begijnhof. Op het binnenplein van het Begijnhof staat een gids in het Italiaans uitleg te geven. Opvallend is wel het aantal Italianen in Amsterdam. We luisteren even naar de gids. Verstaan doen we het Italiaans niet.

In de kapel zouden we een stempel kunnen halen voor ons stempelboekje. Helaas gaat het kantoor waar we moeten zijn pas om half 1 open. Al snel staan we op het Max Euweplein. Hier besluiten we even wat te drinken in de schaduw. Wat is het Max Euweplein een grappig plein; terrasjes, wat winkeltjes, maar ook een schaakbord op een bankje en een groot schaakspel op de grond. Twee mannen staan te schaken.

Als we wat gedronken hebben gaan we verder. Al snel lopen we het Vondelpark in. Bij een watertappunt kunnen we onze leeg gedronken flesjes vullen.

In de buurt van het groot melkhuis ploffen we in et gras. Het is tijd om te lunchen. Als ik de gesmeerde broodjes en wat drinken uit mijn rugzak komt er een eend aangewaggeld. Eend is totaal niet tam. Als ik eend een stukje brood wil geven eet hij het uit mijn hand. Toch dringt het best zich niet verder op.

Bij het groot melkhuis halen we een cola. Als we willen plassen blijkt dat we 50 cent moeten betalen. Zelfs als we wat gedronken hebben op het terras. Pinnen kunnen we ook niet. Gelukkig kunnen we verderop in het vondelpark wel plassen. Bij de speelvijver staat een keet met toiletvoorziening. En daar plassen we gratis. Kinderen spelen in de speelvijver. Leuk om te zien hoeveel plezier ze hebben van al dat water.

Op gevoel lopen we het vondelpark uit. De gids is voor ons net te onduidelijk. Toch heeft ins gevoel ons niet in de steek gelaten. We komen niet al te ver uit de richting het vondelpark uit.

Als we op de geode weg zijn vinden we een sticker van het pelgrimspad. Vanaf nu is het lopen op een combi van gids en markering hopen we.

In de verte het olympisch stadion

We lopen door een leuk stuk van Amsterdam. De route loopt langs woonboten, het olympisch stadion en de sport as. Via de bosbaan lopen we richting het Amsterdamse bos. Op een bankje voor het bezoekerscentrum ploffen we neer om wat te drinken. Ook hier is weer watertappunt te vinden.

Met gevulde flesjes in de rugzak lopen we het Amsterdamse bos in.

Met de gids in de hand en de bewegwijzering gaat het best goed. We lopen de schaduw van de bomen in. En ja, de schaduw is best lekker met deze temperaturen. En ook al doen we zo ons best om goed de weg te vervolgen. We lopen toch ergens verkeerd. We oriënteren ons op het geluid van de snelweg. Bij Schiphol Oost komen we uit. Op zich is daarmee mijn doel voor vandaag bereikt. Maar niet volgens de route zoals die in het boekje staat. Dochter zit er inmiddels goed doorheen. Ze is blij dat we het eindpunt in zicht is.

Op de bus hoeven we niet lang te wachten. Bij Schiphol plaza pakken we de trein naar Leiden. In Leiden stappen we over op de trein naar Bodegraven. Omdat een gedeelte van de trein niet gekoeld wordt krijgen we een upgrade naar de eerste klas. Best leuk om eens eerste klas te reizen.

Weer thuis staat het eten al voor ons klaar….  De afwas? Nou, daar hebben we echt geen zin meer in. We besluiten de afwas morgen te doen.

Wel schuiven we aan voor de buis voor het damesvoetbal. De leeuwinnen winnen van Japan en gaan daarmee door naar de volgende ronde!

Geplaatst in Pelgrimspad

Eerste etappe

Datum: dinsdag 18 juni 2019

Afstand: 35,6 kilometer (volgens de kaart)

Al jaren staat het in de planning; het pelgrimspad lopen! De gids ligt al een tijdje op de tafel. Het plan is om helemaal naar het beginpunt in Amsterdam te lopen. Omdat er voor vandaag goed weer is voorspeld ga ik vandaag. Brood was al gesmeerd en water staat in de koelkast. De rugzak is snel gepakt. Na een ontbijt en kop koffie loop ik om vijf voor 7 de deur uit. Dochter zwaait me uit. En dan ben ik toch echt op weg.

Het eerste stuk is wat betreft route een makkie. Dit stuk is al eens gewandeld omdat de molenviergangroute al eens gewandeld is. De dijk tussen de bovenmolen en de middenmolen is door de dauw nog nat is zitten mijn schoenen al vlot vol water. Tot aan mijn knieën is het nat, Het is mooi weer, dus drogen doet het snel. Na de eerste drie molens van de molenviergang loop ik op naar de laatste molden. Onderweg komt een bekende van me langs gereden. Een heel verbaasd gezicht krijg ik toegeworpen. Gek vind ik deze blik niet; ik loop hier tenslotte nooit om 8 uur ’s morgens! Dan loop ik Aarlanderveen in. Kinderen worden naar de basisschool gebracht. Door een enkele ouder word ik gegroet.

Een drukke doorgaande weg steek ik over en dan loop ik Aarlanderveen uit in de richting van Korteraar. Doordat ik in de afgelopen jaren al heel wat geocaches heb geraapt in de regio kom ik aardig wat bekende punten tegen. Omdat het al aardig warm begint te worden ga ik al doorwandelend op zoek naar een schaduwrijk plekkie. Bij Papenveer is er de mogelijkheid om in de schaduw te zitten. Het drinken in de rugzak is nog aardig koel. Een van de flesjes is al snel leeg. Van Papenveer gaat de toch door richting Bilderdam. Onderweg is er bij de Sfeerstal de mogelijkheid voor een toiletbezoekje. Het lege flesje wordt gevuld met water. Langs het Aarkanaal gaat het richting Bilderdam. Op een gegeven moment vind ik de weg wat langdradig worden. Op mijn mobiel kijk ik of er nog een geocache op de route ligt. Ik heb geluk. Er ligt een cache op de route en wel GC7R153 en heet ‘rondje Drecht 3’. Het is een oppikker.

Door naar Bilderdam. De brug stond open voor een boot. Opvallend is dat de brug met de hand bediend wordt. Op de route richting de tolhuissluis is een oasen waterpunt. Een flesje water word leeggedronken en weer gevuld. Een paar fietsers zit uit te rusten. Een praatje ontstaat al snel. Dan gaat de tocht weer verder.

Het pelgrimsgebed bij Bilderdam

Vlak na de tolhuissluis begint een smal voetpad. Fietsers maken ook gebruik van dit pad en dat betekent dat ik regelmatig aan de kant moet om een fietser te laten passeren. De ene keer krijg ik een bedankje, de andere keer niet. Ik steek een aantal wildroosters over. Hier en daar vluchten schapen voor me weg. Helaas ligt er op dit pad geen geocache voor basisleden, dus een breekpuntje zit er niet in.

Via Vrouwenakker zit ik al snel in De Kwakel. Bij het fort is er een terrasje in de schaduw. Het fort zelf is dicht. Wel staat er een parasol op. Hier is het tijd om wat te eten. In de schaduw eet ik wat boterhammetjes. Het thuisfront hou ik via whatsapp op de hoogte. Onderweg maak ik hier en daar wat foto’s. Het leuke van de huidige communicatiemiddelen is wel dat een fotootje met avonturen snel geappt zijn.

Via de vuurlijn ga ik op naar Aalsmeer. De vuurlijn is een grasdijk met daartussen een paar overstapjes. Als ik aan de vuurlijn begin valt het me ineens op dat de stelling van Amsterdam/het waterliniepad een gedeelte van het pelgrimspad volgen.

Het gedeelte langs de Westeinderplassen is een leuk gedeelte. Mensen zoeken verkoeling aan de plassen. De watertoren is niet te missen. Ik maak een foto van de watertoren, maar de foto is wazig geworden. Ik neem me voor om de foto over te maken als ik mocht ik in de buurt zijn.

Bij de Stommeermolen wil ik een foto maken. Helaas heeft mijn mobiel er geen zin meer in. Het scherm blijft op zwart staan…. Jammer.

Stug blijf ik doorlopen. De Stommeerkade wordt verruild voor het Oosteinde. Op het terrasje van een Italiaans restaurantje duik ik neer. Tijd voor een koude cola en een toiletbezoekje. De waterflesjes worden bijgevuld.

Inmiddels heb ik aardig last van spierpijn gekregen. Toch besluit ik door te lopen. Via de Mr. Jac Takkade loop ik het Amsterdamse bos in. Gallowayrunderen grazen hier. In de schaduw van de bomen lopen wat kleine runderen. Heel schattig om te zien. Aan het einde van de Mr. Jac Takkade is er het viaduct over de A9. Ik ben uitgekomen op Schiphol oost.

Hier neem ik het besluit om  op te geven. Ik loop onder het viaduct door. De bus naar Schiphol plaza komt gelukkig al vlot. Het nemen van te weinig rust en vocht eist haar tol. Mijn beenspieren doen heel pijn als ik uit de bus stap. Lopen is strompelen geworden.

Onderweg probeer ik mijn mobiel aan de praat te krijgen. Gelukkig, het ding doet het weer. De hitte zal waarschijnlijk zijn tol geëist hebben. Het thuisfront stel ik op de hoogte dat ik er aan kom.

Op het station in Bodegraven word ik opgehaald. Als een oud omaatje strompel ik richting de auto. Ook al ben ik eerder gestopt dan de bedoeling was; toch ben ik maar wat trots op feit dat ik het tot Schiphol gered heb! Wat een luxe; thuis word er voor me gekookt. Aan de afwas hoef ik ook niets te doen.

Een dag later? Gaat het een stuk beter. Slaap en veel drinken hebben hun werk goed gedaan. Weer een dag later ben ik helemaal van mijn spierpijn af.  

Onderweg kreeg ik een aantal keren een duim omhoog als ik mensen me met de gids in de hand zien wandelen. Ik vat de duimpjes omhoog op als compliment!